Bir romanda, bir filmde geçse "saçmalık" diyeceğimiz
Kurgu hatası olarak nitelendireceğimiz cinsten olaylar oluyo bu ülkede
En acı tarafı da gün geçtikçe bunlara, "E burası Türkiye" diyip geçebilmek
 * * * * *
Bizim vatandaşımız, hergün yüzyüze baktığımız,
Aynı havayı soluduğumuz, Aynı suyu içtiğimiz,
Otobüs duraklarında beraber devletten yakındığımız,
Milli maçlarda omuz omuza tezahürat ettiğimiz,
Beraber korkup beraber heyecanlandığımız,
Beraber ağlayıp beraber güldüğümüz insanlar...
 * * * * *
Bu insanlar bir yazarı "Müslüman değilim" dediği için hedef seçtiler.
Düşman bellediler.
Olaylar gündüz saati 11 gibi başladı.
Akşam saat 8 olduğunda 37 kişi yanarak can verdi.
Tam 9 saat...
Merdiven boşluğuna dizildiler.
12 yaşında Koray...
16 yaşında Asuman...
 * * * * *
Başlarına gelecekleri az çok biliyorlardı zaten.
İsim listesi yapmaya başladılar.
Kaçınılmaz son yaklaştıkça kimlerin orda olduğunu unutmamak, unutturmamak için...
 * * * * *
Madımak oteline giden yolda belediye tarafından yolun etrafına dağıtılmış, yerlerinden sökük kaldırım taşları otelin camlarını hedef alıyordu. 3 iş günü boyunca o taşlar orda kalmış ve hiçbir çalışma yapılmamıştı. 3 Temmuz günü çalışmalar yapılmaya başlandı.
Başka kırılacak cam kalmamıştı...
 * * * * *
Askeri birlikler, polisler öfkeli kalabalığın önüne geçmeye çekiniyordu veya geçmiyordu. Ama otelde bulunan gençler eğer olurda otelin içine kadar girmeye kalkarlarsa diye yaşlıları ve bayanları korumak için lobinin girişinde etten duvar örmüşlerdi. Yobaz ordusunu geri püskürtmek için ordan burdan topladıkları işlerine yarayabilecek sopa türü şeyleri ellerinde bekliyorlardı.
 * * * * *
Merdiven boşluğundan şiirler, şarkılar, türküler, mızıka sesleri duyuluyordu.
Dışarda ise;
"Kahrolsun Laiklik"
"Allahu Ekber"
"Sivas Aziz'e mezar olacak"
"Cumhuriyet Sivas'ta kuruldu. Sivas'ta yıkılacak"
 * * * * *
Megafondan bir yetkilinin sesini duydular. Ümitlendiler ilk önce.
Ama o ses öfkeli kalabalığa "Gazanız mübarek olsun !" diye haykırıyordu.
Hınçla ve nefretle.
 * * * * *
Dönemin Sivas Valisi Ahmet Karabilgin bu olaylardan sonra Refah Partisi'nden millet vekili olarak meclise girecek olan dönemin Sivas Belediye Başkanı Temel Karamollaoğlu'na "Kalabalığın üzerine su sıkın. Dağıtın onları !" emrini veriyordu. Ama nafile. Emri yerine getirilmeyecekti.
Daha sonra geçtiğimiz yıllarda vefat eden, hatta arkasından şiirleri okunarak yası tutulan BBP Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu tarafından şenliklere izin verdiği için bu katliama kendisinin sebep olduğu ileri sürülecekti.
 * * * * *
Otel çoktan alev almıştı. Her tarafı dumanlar sarmıştı. Dışarıya çıksalar linç edilecekler, içerde kalsalar ya yanarak ya da dumandan zehirlenerek öleceklerdi. Yan binaya geçebileceklerini farkettiler. Ama beklemedikleri bir engelle karşılaştılar. Yan binada BBP il dairesi vardı. Pencerelerde sarkan BBP'liler ellerinde sopalar ağızlarında küfürler ile kurtulmaya çalışan insanları geri döndürdüler. Bir komiserin zorlamasıyla 33 kişiyi yan binaya aktarabildiler.
 * * * * *
İtfaiye otelin önündeydi ama yangına müdahele etmedi!
Onun yerine merdiveni üst katlara uzattı Aziz Nesin merdivenlerden inmeye başladı.
Bir itfaiye eri Aziz Nesine doğru uzandı.
Tam o sırada Refah Partisi il meclis üyesi Cafer Erçakmak "Asıl ölmesi gereken bu!" diya bağırarak itfaiye erinin durmasını sağladı. İtfaiye eri küfürler savurarak geri döndü.
Cafer Erçakmak bu katliamın baş azmeddirici olarak bilinip 17 senedir kayıplardadır. Ya da kayıp sanılmaktadır.
 * * * * *
Dumandan nerdeyse bilincini kaybetmeye başlayan Aziz Nesin merdivenlerden ağır aksak inmeye devam etti. İtfaiye arabasına ayağını bastığı anda hala kim olduğu bilinmeyen biri tarafından bir çuval gibi aşağıya fırlatıldı. Tek eliyle bir basamağa tutunmayı başaran Nesin şimdi öfkeli kalabalığa doğru sarkıyordu. Hala itfaiye arabasının üstünde olan görevliler tekmelerle Nesin'i aşağıya atmaya çalışıyorlardı. Aziz Nesin'in başı kanlar içinde kaldı.
 * * * * *
Şehirdeki herkes Pir Sultan Abdal Şenlikleri'ne katılanların yanmasını özellikle de Müslüman olmadığını Tanrı'nın sözlerine inanmadığını ama herkesin inancına saygısı olduğunu söyleyen Aziz Nesin'in ölmesini istiyor olamazdı. Bir komiser Aziz Nesin'i yavrusunu kucaklarcasına kucaklayıp polis arabasının içine kilitliyordu. Şimdi hedef bu polis arabasıydı. "Sür!" dedi komiser kalabalığın üstüne geri çekilmek zorunda kaldılar. Aziz Nesin'i kaybettiklerini anlayan yobaz ordusu valiliği taşlamaya başladılar.
 * * * * *
2 Temmuz 1993 günü tam 35 kişi yanarak 2 kişi de polisin kurşunlarının hedefi olarak hayatını kaybetti.

Yani sizlerin yazlıklarınızda sıcaklardan şikayet ettiğiniz şu günlerden tam 17 sene önce bu insanlar yobaz ateşlerinin içinde can verdiler.
 * * * * *
Peki sizce o ateş söndü mü ?
Halk arasında Sivas davası olarak bilinen davada binlerce kişi arasından 33 kişi idam, 14 kişi de 15 yıla kadar hapis cezasına çarptırıldı. İdam kararı verilen 33 sanığın cezası daha sonradan müebbet hapise çevrildi. Bütün sanıkların avukatlığı Refahyol iktidarının Adalet Bakanı Şevket Kazan tarafından üstlenildi. Sekiz sanık cezalarını çekemeden kayıplara karıştı. Hala daha kayıplar.

Asıl azmettiricilerse hepinizin bildiği gibi defalarca kapatılan Refah, Fazilet, Saadet Partileri derken tohumları şuanda her tarafımızı saran insanlar olarak hayatlarımıza yerleşti.

Siz istediğiniz kadar unutmadık diyin. Bir günlüğüne Facebook profillerinizin resimlerini değiştirin, gruplar açın, küfürler yağdırın... Unutuyoruz...
Biz unutmaya devam ettikçe, bu tohumları aramızdan atamadıkça,
Bu ateş hiç sönmeyecek...